It’s Only Paper — Hyperinflation in Weimer Germany (1923)

1923_germany_hyperinflation_After World War I the Kaiser was kicked out of Germany, the German Empire was dismantled, and a new German republic was formed. The new “Weimer Republic” was certainly in a financial pickle. The government had no gold, then considered the standard of wealth for nations. After four years of war the German treasury had been emptied and replaced with tremendous debts. Continue reading

Queen’s horses

tumblr_niaad0X3ti1s7e5k5o1_1280Seven horses of the Queen’s Household Cavalry lie dead or dying after the IRA detonated a nail bomb while soldiers were riding to Buckingham Palace to take part in the Changing of the Guard ceremony, Hyde Park, London, July 20, 1982. Three soldiers were killed outright


austrian woman suiciders

1945 - austrian woman suicidersThis is a photography depicting three austrian woman moments after their suicides in 1945, in fear of the ever-approaching Red Army from the northeast. They had been told through word-of-mouth and possibly also by the authorities that the Soviet Forces raped, pillaged and murdered with contemptuous disrespect anything that got in their way. Cases of mass suicides could be observed through-out german-speaking Europe as the war took its last breaths.

Μίκης Θεοδωράκης Δεκέμβριος 2013

Διονύσιε Σολωμέ, σε σέ κράζω!…
February 4, 2014 at 5:26pm
Διονύσιε Σολωμέ, σε σέ κράζω!…

Ήταν ένας κόκκινος τόμος: ο Διονύσιος Σολωμός με πρόλογο του Πολυλά. Ένα βιβλίο που μεγάλωσα μαζί του. Το θυμάμαι, παιδί στο Αργοστόλι, σε περίοπτη θέση της βιβλιοθήκης του πατέρα μου, που την είχαμε πάντοτε μαζί μας όταν μετακομίζαμε από πόλη σε πόλη, σε κάθε μετάθεσή του ως διευθυντή νομαρχιών ανά την Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Έτσι ήταν που ο Σολωμός βρέθηκε από τότε Continue reading


Ουδετερότητα, εν καιρώ πολέμου, δεν υπάρχει.
Υπάρχει το “ή μαζί μας ή εναντίων μας” που εφαρμόζεται από όλους σε κάθε αντιπαράθεση.

Το έθνος να λυπάστε

kahlil gibran“Το έθνος να λυπάστε,
αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.

Το έθνος να λυπάστε,
που δεν υψώνει τη φωνή, παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μεσ’ τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί, παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Το έθνος να λυπάστε,
που έχει αλεπού για πολιτικό,
απατεώνα για φιλόσοφο,
μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς, από χρόνια βουβαμένους.”

(Kahlil Gibran)

“Η” απολίτιστοι

3-4 άνθρωποι περιμέναν στην ουρά να εξυπηρετηθούν στο αρτοποιείο.
Πήρα σειρά πίσω από το παλικαράκι που ήταν τελευταίο.
Στο καπάκι, από πίσω μου 2 κυρίες πήραν θέση.
Μια 3η κυρία που μπήκε μετά, μου απευθύνεται να με ρωτήσει αν πρέπει να περιμένει από πίσω μου, Continue reading

Page 10 of 11
1 4 5 6 7 8 9 10 11